1
00:01:51,410 --> 00:01:55,030
ลูกชายนายหวัง เจ้าของร้าน ตะคอกแบบนี้

2
00:02:18,480 --> 00:02:24,680
Zhan Gui มีอะไรผิดปกติกับคุณ? จ้านกุย, จ้านหยวน.

3
00:02:24,680 --> 00:02:31,360
รีบส่งสิ่งนี้ไปให้ชายัง

4
00:02:55,180 --> 00:03:02,060
มาที่ประตูเพื่อดูว่าพี่สาวของคุณกลับมาแล้วหรือยัง ถ้าน้องสาวของคุณไม่อยู่ ให้ไปรับพยาบาลผดุงครรภ์ของคุณ
แม่สามีของฉันกลับไปแล้วน้องสาว

5
00:03:02,060 --> 00:03:09,060
แม่ขอให้มา ฉันอยู่ที่นี่แล้ว อย่าวิตกกังวล อย่าวิตกกังวล ฉันจะสามารถจัดการมันได้ในไม่ช้า
ป้า

6
00:03:09,060 --> 00:03:12,720
คุณบอกให้เด็กอยู่ห่างๆ และอย่ากดดันเด็ก โอเค โอเค

7
00:03:45,040 --> 00:03:49,580
ให้น้ำฉันดื่มหน่อยสิ

8
00:04:24,460 --> 00:04:31,320
กี่โมงแล้ว? หยุดกิน. แม่ชอบกิน จากนั้นไปข้างหน้า

9
00:04:31,320 --> 00:04:36,020
หัวไชเท้า กระเทียม ลูกแพร์ หัวไชเท้ารสเผ็ด

10
00:04:36,020 --> 00:04:42,980
หัวไชเท้า กระเทียม ลูกแพร์ รสเผ็ด

11
00:04:42,980 --> 00:04:49,800
ดอกแครอท รีบหยิบแครอทมาให้ฉันหน่อย โอเค พี่สาว กินดอกแครอทซะ
บาร์

12
00:04:49,800 --> 00:04:56,750
การกินแครอทและดอกไม้คือความสามารถของฉันในการดูแลบ้าน ฉันไม่จำเป็นต้องสักหน่อยเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดี ตกลง. สามสอง.
คุณปู่สาม

13
00:04:56,750 --> 00:05:03,690
พ่อคนที่สองและภรรยาคนที่สองให้กำเนิดลูกชาย ขอบคุณ ขอบคุณ

14
00:05:03,690 --> 00:05:08,570
ขอบคุณ เรากำลังกลับไป ขอบคุณ

15
00:05:08,570 --> 00:05:14,890
แม่สาวน้อย

16
00:05:14,890 --> 00:05:21,630
แม่สาวน้อย

17
00:05:26,250 --> 00:05:33,130
ไม่ ไม่ ไม่ แค่มองมาที่ฉันอีกครั้ง แค่นั้นเอง

18
00:05:33,130 --> 00:05:38,450
แม่ของเขาแครอทอยู่ที่นี่

19
00:05:38,450 --> 00:05:45,310
แม่แค่กินมัน

20
00:05:45,310 --> 00:05:51,190
ไม่มีแครอท แม่ แม่ แม่

21
00:05:56,460 --> 00:05:57,560
นี่ไม่ค่อยได้ผล

22
00:06:32,400 --> 00:06:39,280
ฝ่าบาท, ประเทศของคุณ, โชคชะตาของคุณ, พระพุทธเก่า ฉันจะเห็นด้วยกับ Gao Jue ในวันรุ่งขึ้น

23
00:06:39,280 --> 00:06:46,140
ไม่รู้ แต่พระเฒ่าต้องให้จักรพรรดิเข้านอน

24
00:06:46,140 --> 00:06:52,260
I would rather the Emperor ordered me to call the old lady Queen. I don’t understand this.

25
00:06:52,260 --> 00:06:59,180
หญิงชราคนนี้มีอายุได้ 74 ปี และได้เข้าเป็นสมาชิกของราชวงศ์ชิงมานานกว่าสี่สิบปี

26
00:06:59,180 --> 00:07:05,910
ฉันอายุมากพอแล้ว ฉันอายุมากพอแล้ว ฉันจะบอกคุณนิดหน่อย จักรพรรดิ์ตัวน้อย Gu Yi ลงทะเบียนและเดินต่อไปอีกครั้ง

27
00:07:05,910 --> 00:07:10,730
ทำให้พระมารดาเสด็จกลับมา

28
00:07:10,730 --> 00:07:25,930
มา

29
00:07:25,930 --> 00:07:32,770
กลับมาทำไมวันนี้ไม่จับตาดูถนนหกสายล่ะ? Hey, hey, you two, what do you say?
อย่างไร

30
00:07:32,770 --> 00:07:39,370
I mean, you have clumsy eyes. Who doesn’t pay for tea? คุณจะเห็นได้ว่ามันเป็นเรื่องจริง

31
00:07:39,370 --> 00:07:46,370
This is not an injustice to you, right? ท่านอาจารย์ที่ห้า ฉันบอกคุณแล้วว่าคุณสามารถพบฉันได้ทุกวัน
กี่อัน

32
00:07:46,370 --> 00:07:53,250
If you don't pay for tea, what should you do? You should buy burning paper for his mother.
Okay, don’t meet them normally.

33
00:07:53,250 --> 00:07:59,770
I know you two gentlemen. Your mouth is quite damaging. นี่ไม่ใช่ปากของคุณ

34
00:08:00,520 --> 00:08:07,140
I am forced to have no choice. Do you think it is easy to open this teahouse? มันอยู่ภายในและภายนอก
This is the one who picks the trash.

35
00:08:07,140 --> 00:08:13,760
เอาน่า มาเลย เจ้าของร้านหวัง ลงมือทำธุรกิจกันเถอะ We have something to do about our brothers.
ก็ต้องแจ้งความสิ.

36
00:08:13,760 --> 00:08:20,560
แม้ว่าเราจะเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี แต่ข้อดีก็มีมากกว่าผลประโยชน์ส่วนตัว เรื่องนี้ไม่ได้
รายงาน

37
00:08:20,560 --> 00:08:24,260
ถ้าไม่ขึ้นไปสอบสวนก็ลงมา เราพี่น้องกันทนรับการปฏิบัติต่อไม่ได้จริงๆ

38
00:08:29,800 --> 00:08:36,760
คุณกำลังติดตามอะไรที่นี่? ท่านสุภาพบุรุษ โปรดอย่าทำให้ฉันกลัวที่จะสำรวจตู้วรรณกรรม

39
00:08:36,760 --> 00:08:43,520
ถึงเวลาไว้อาลัยระดับชาติแล้วนะรู้ยัง? คุณรู้ไหม ไม่มีใครในโรงละครแห่งนี้สามารถร้องเพลงโอเปร่าได้อีกต่อไป

40
00:08:43,520 --> 00:08:50,000
ไม่ควรมีความเคลื่อนไหวหรือความเคลื่อนไหวใด ๆ ทั่วทั้งประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสีแดง หรือสีเขียว ถือเป็นการไม่เคารพ
คอลัมน์

41
00:08:50,000 --> 00:08:56,960
คุณรู้จักใครขายผักบ้างไหม? คุณไม่สามารถขายพริกและหัวไชเท้าขึ้นฉ่ายได้ มีเพียงมะเขือยาวเท่านั้น
นี่ไม่ใช่

42
00:08:56,960 --> 00:08:57,960
ทุกคนรู้

43
00:09:00,170 --> 00:09:06,670
คุณสองคนมีตายาว เห็นไหม หม้อทั้งหมดขึ้นแล้ว ดูอันนั้นสิ
อันที่มีหม้อแก๊ส

44
00:09:06,670 --> 00:09:12,530
ฉันบอกเขาเมื่อวานใช่ไหม? มาหาฉันเพื่อดื่มชา ใช้หม้อต้มแก๊สได้มั้ยคะ?
ฉันไม่สามารถนำติดตัวไปด้วยได้ ดูสิฉันไม่ได้นำมันมาด้วย

45
00:09:12,530 --> 00:09:19,250
นั่นคือที่ที่เราเล่นหมากรุก เมื่อวานผมบอกพวกเขาว่าผมอยากจะตัดสินใจว่าจะชนะหรือแพ้
เรามาพูดถึงวันตรุษจีนกันดีกว่า

46
00:09:19,250 --> 00:09:26,210
ฉันได้บอกคุณทุกอย่างที่จำเป็นต้องบอกแล้ว ฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? ฉันยังคงคิดเกี่ยวกับมัน
ใช่

47
00:09:26,210 --> 00:09:33,200
รอสักวันหนึ่งฉันจะมอบกระดาษให้สมเด็จพระราชินีและจักรพรรดิ์เพื่อสักการะคุณ
ความจงรักภักดีไม่เป็นเช่นนั้น

48
00:09:33,200 --> 00:09:39,120
คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการภักดี คุณควรกังวลเกี่ยวกับกาน้ำชาและชามชาก่อน

49
00:09:39,120 --> 00:09:46,120
ชานี้

50
00:09:46,120 --> 00:09:53,020
หม้อ ชามน้ำชา คุณสองคน ถ้ามันดูดีให้เลือกสักสองสามอันแล้วนำกลับบ้าน มาเลย มาเลย
เลือกสักสองสามอัน เลือกร้านของ Wang's สองสามอัน

51
00:09:53,020 --> 00:09:55,600
คุณสับสนจริงๆ คุณแกล้งทำเป็นสับสนหรือเปล่า?

52
00:09:59,210 --> 00:10:06,050
คุณเห็นว่าคุณได้กระทำสิ่งต้องห้ามหรือไม่? คุณรู้หรือไม่? คุณรู้ไหมว่าคุณได้ทำข้อห้ามอะไรบ้าง?
ขอบคุณทั้งสอง

53
00:10:06,050 --> 00:10:11,450
ได้ยินจากเจ้าของร้านว่ามีดอกไม้สีแดงอยู่บนชามน้ำชาของเรา

54
00:10:11,450 --> 00:10:13,270
ฉัน

55
00:10:13,270 --> 00:10:21,350
อย่างไร

56
00:10:21,350 --> 00:10:27,250
คุณลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรือยัง? คุณบอกฉัน ฉันบอกคุณ แค่บอกฉันตอนนี้

57
00:10:28,590 --> 00:10:35,570
ถ้าฉันทิ้งมันไปทั้งหมด คุณคิดว่าฉันกำลังทำอะไรกับมัน?
บะหมี่บริสุทธิ์

58
00:10:35,570 --> 00:10:42,450
ไป๋ แต่เธอบอกว่าฉันจะหนีไปไหนตอนนี้?

59
00:10:42,450 --> 00:10:43,590
ผสมวัสดุสีขาวบริสุทธิ์นี้

60
00:11:02,280 --> 00:11:09,220
ฉันจะให้เงินที่คุณซื้อไว้สำหรับชามชาบิสกิตสีขาวบริสุทธิ์เหล่านี้
คุณชายชราสองคนกำลังต่อสู้กัน

61
00:11:09,220 --> 00:11:15,220
โปรดช่วยฉันแต่งงานด้วย มอบเงินที่คุณใช้จ่ายเพื่อซื้อชามให้เรา
ทุกอย่างถูกแยกออก

62
00:11:15,220 --> 00:11:22,100
แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้มองเห็นอะไรบางอย่างล่ะ? ฉันไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน ถ้าฉันขึ้นไปล่ะ?

63
00:11:22,100 --> 00:11:28,300
ให้ฉันตรวจสอบอีกครั้ง คุณกำลังยุ่งกับคนอื่นอยู่หรือเปล่า? ใครจะตรวจสอบ? ไม่ใช่ มันเป็นพี่ชายของเรา
ลูกชายสองคน?

64
00:11:32,790 --> 00:11:39,190
มันทรงพลังและมีราคาแพง นำเงินของคุณและสูญเสียเงินเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ

65
00:11:39,190 --> 00:11:46,150
แล้วคุณจะทำอย่างไรกับมัน? พวกเราพี่น้องจะโยนมันทิ้งไปให้คุณ
ขาหรือเปล่า

66
00:11:46,150 --> 00:11:53,050
แล้วฉันจะให้เงินคุณล่วงหน้า แล้วไม่กล้าเหรอ? คุณไม่กล้าไปกัวซาเหรอ? คุณตามทันไหม?

67
00:11:53,050 --> 00:11:56,030
เจ้อเอาเงินออกไป

68
00:12:03,180 --> 00:12:10,120
ท่านครับ มีคนต่างจังหวัดมาเยี่ยมคุณที่บ้านเกิดและบอกว่าพวกเขาเป็นหลานชายของคุณ
หลานชายของฉัน

69
00:12:10,120 --> 00:12:14,480
อา ฉันอายุสิบขวบและได้เข้าปักกิ่งแล้ว

70
00:12:14,480 --> 00:12:21,280
พวกเขาไม่ได้บอกว่าชื่อพ่อแม่ของพวกเขาชื่ออะไร พวกเขาเรียกว่าปางดาสี

71
00:12:21,280 --> 00:12:28,180
คุณพูดถูก. เราทุกคนส่งคุณ ถ้าอย่างนั้นท่านชื่อปางเอ๋อ
โง่

72
00:12:28,180 --> 00:12:32,360
เอวคุณสนใจไหมว่าเขากำลังมองหาเธอ?

73
00:12:33,100 --> 00:12:34,980
รีบออกไปกรีดร้อง

74
00:12:34,980 --> 00:12:47,000
เก่า

75
00:12:47,000 --> 00:12:53,600
อาจารย์ครับ ผมพาท่านขึ้นมา เข้ามา 2

76
00:12:53,600 --> 00:12:56,640
ลุง ลุง มาที่นี่เพื่อจะโควทคุณ

77
00:13:00,360 --> 00:13:06,840
มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย คุณคือหลานชายของฉันทั้งหมด

78
00:13:06,840 --> 00:13:13,420
ใช่ ใช่ กรุณารายงานคำสั่งซื้อของคุณ ลุงคนที่สอง ฉันชื่อปางไห่ซุ่น

79
00:13:13,420 --> 00:13:20,140
ทุกคนที่นี่บอกว่าเซียวหมิงเอ๋อเป็นอาคนที่สอง และฉันเป็นหมาตัวใหญ่

80
00:13:20,140 --> 00:13:27,000
ฉันชื่อเอ้อ กู่จือ ซาน จูจือ เหลา ยา โถวจี

81
00:13:27,000 --> 00:13:33,880
คุณอยู่ที่นี่ ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้เรียกคุณชื่อนั้น ประณามมัน ฉันเข้าใจ. ไม่
นั่นเรียกว่าไข่

82
00:13:33,880 --> 00:13:40,540
คุณกำลังทำอะไรอยู่? คุณไม่สามารถพูดคำนั้นได้ เพียงเท่านี้จากนี้ไปเพียงปฏิบัติตามกติกา
สุนัขเห่า

83
00:13:40,540 --> 00:13:47,540
แค่เห่าหมาสองตัวไป๋ โอเค โอเค โอเค โอเค โอเค โอเค เห่ายังไงบ้าง?

84
00:13:47,540 --> 00:13:54,300
พ่อขอฟันหน่อยเถอะ โปรดบอกฉันว่าฉันอายุน้อยที่สุด แม่ของฉันเจ็บฟันของฉัน กรุณาบอกฉัน.

85
00:13:54,300 --> 00:13:55,300
แสดง

86
00:13:55,370 --> 00:14:02,190
การหาเลี้ยงชีพเป็นเรื่องดี และคำสาปก็ให้ชีวิตของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ แก่ฉัน คุณและพ่อแม่ของคุณสบายดี
ไม่ พวกเขาทั้งหมดเป็นคนขี้ขลาด

87
00:14:02,190 --> 00:14:08,510
ถ้าคุณตาย คุณทุกคนก็เป็นคนขี้ขลาด แล้วทำไมพวกคุณถึงยังมีชีวิตอยู่ล่ะ? มันค่อนข้างสนุก

88
00:14:08,510 --> 00:14:15,490
ลุงคนที่สอง พวกเราทุกคนเข้มแข็งพอแล้ว ถ้าไม่เช่นนั้นคุณจะไม่เห็นฉัน
เรามีกี่คน

89
00:14:15,490 --> 00:14:22,170
พวกคุณอยู่ที่นี่กี่วัน? เราได้ยินเกี่ยวกับคุณ

90
00:14:22,170 --> 00:14:24,530
มาถึงโรงแรมแล้ว

91
00:14:24,530 --> 00:14:33,110
เป็นทางการ

92
00:14:33,110 --> 00:14:39,970
เอ่อ ฉันไม่กล้าพูดเลย อย่างไรก็ตาม ผู้พิพากษาของคุณต้องการพบฉัน คุณต้องติดตามฉัน

93
00:14:39,970 --> 00:14:46,570
โควโทว มาพักที่นี่สิ มันสนุกมาก ฉันยังต้องการมัน

94
00:14:46,570 --> 00:14:51,910
ยามที่บ้านพักคนชราขาดแคลน แต่ฉันอยากให้คุณจำอะไรบางอย่างไว้
สอง

95
00:14:52,930 --> 00:14:59,290
ในสถานที่ของฉัน คุณไม่สามารถเรียกฉันว่า "มือสอง" แต่เรียกฉันว่า "นาย" โอเค เรียกฉันว่าบรรพบุรุษก็ได้
ทั้งครอบครัวสบายดี

96
00:14:59,670 --> 00:15:00,670
โอเค โอเค

97
00:15:01,950 --> 00:15:08,950
จากนั้นพาพวกเขาไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และตามพวกเขาไปทีละคน
เหมือนอยากให้พี่สาวขอมีเซ็กส์ ครับท่าน.

98
00:15:25,640 --> 00:15:32,480
พ่ออย่ากังวลเลย ยิ่งคุณวิตกกังวลมากเท่าไร ความเจ็บป่วยของคุณก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

99
00:15:32,480 --> 00:15:39,140
ไม่เป็นไรสำหรับเราที่จะอยู่ที่นี่? กงสุลอาศัยอยู่ที่นี่หนึ่งวันมีค่าใช้จ่ายเท่าไหร่?
ยัง

100
00:15:39,140 --> 00:15:45,660
พวกเขาไม่ใช่ญาติหรือเพื่อนกับเรา เราไม่สามารถดูแลเงินจำนวนนี้ได้

101
00:15:45,660 --> 00:15:50,660
ลุงจางที่ช่วยเราบอกว่ายินดีช่วยคนแบบเรา

102
00:15:50,660 --> 00:15:53,920
นั่นคือสิ่งที่เขาพูด

103
00:15:55,400 --> 00:16:01,280
แต่เหรียญเงินของใครถูกลมพัดแรงล่ะ? ฉันเข้าใจ.

104
00:16:01,280 --> 00:16:08,080
ดูนี่สิ

105
00:16:08,080 --> 00:16:14,880
ความตั้งใจดีของฉันได้สูญเปล่าไปหมดแล้ว ให้ฉันบอกคุณว่าคุณอาศัยอยู่ที่นี่
ฉันจัดมัน

106
00:16:14,880 --> 00:16:21,780
เงินคือดอกไม้ของฉัน ให้ฉันบอกคุณว่ามันใหญ่มากสำหรับที่รักของฉัน

107
00:16:21,780 --> 00:16:23,620
พ่อครับ ฉันไม่เคยมีความกตัญญูและเชื่อฟังขนาดนี้มาก่อน

108
00:16:26,430 --> 00:16:33,370
ถ้าฉันรู้ว่าเป็นเงินของคุณ ฉันจะไม่มาที่นี่ ไปกันเลย

109
00:16:33,370 --> 00:16:38,150
ช้าลงหน่อย ฮ่าๆ

110
00:16:38,150 --> 00:16:43,810
แลน

111
00:16:43,810 --> 00:16:50,730
ฉันไม่ได้บอกว่าผลักลูกสาวของฉันลงบ่อ แล้วคุณบอกว่าคุณเกลียดฉันมาก

112
00:16:50,730 --> 00:16:57,570
มันคุ้มค่าไหม? คุณและฉันรู้ว่าคุณกลัวว่าคนอื่นจะหลอกลวงคุณ

113
00:16:57,570 --> 00:17:04,270
ไม่มีใครที่จะโกหกคุณเพื่อ นอกจากนี้คุณยังมีสิ่งนี้อยู่ทั่วร่างกายของคุณ

114
00:17:04,270 --> 00:17:10,950
ไม่มีที่ไหนคุ้มที่จะเรียกคนมาโกง หากคุณไม่มีเงินแบบนั้นฉันจะจ่ายคืนให้คุณ

115
00:17:10,950 --> 00:17:17,730
คังลี่ ถ้าคุณไม่จริงเลย ฉันก็จะไม่สุภาพ ดังนั้นมาทำกันเถอะ

116
00:17:17,730 --> 00:17:19,510
มารับมัน

117
00:17:22,920 --> 00:17:28,480
อย่าแต่งงานนะ ถ้าไม่มีเงินอย่าแสร้งทำเป็นว่าหยิ่ง

118
00:17:28,480 --> 00:17:34,240
ฉันไม่สามารถพูดได้ แต่ฉันไม่สามารถทำมันได้ ไม่ใช่เรื่องน่าอาย ไม่ใช่เรื่องน่าอาย เป็นเรื่องที่น่าอายมาก

119
00:17:34,240 --> 00:17:40,100
จ่ายเงินแล้วออกไป

120
00:17:40,100 --> 00:17:45,960
ถ้าฉันออกไปข้างนอกสามวัน ฉันคงอดตายแน่ คุณเชื่อหรือไม่?

121
00:17:45,960 --> 00:17:49,940
ฉันจะอดตายและจ่ายค่าชดเชยก้อนโต

122
00:17:51,310 --> 00:17:58,270
คุณบอกว่าคุณเป็นผู้ชาย แต่คุณจำลูกสาวของฉันได้ ฉันควรทำอย่างไร? ลูกสาวของฉันจะออกมากับคุณ
คายอาหารแล้วกินไม่ได้เลย

123
00:17:58,270 --> 00:18:05,250
ถ้าเธออยากตายแบบนี้เธอก็จะตายในชนบทซึ่งมีดินฝังลุงอยู่
อย่าโกรธฉันเลย

124
00:18:05,250 --> 00:18:12,030
อารมณ์ดื้อรั้นของพ่อเพราะเขารับฟังความดื้อรั้นและความกังวลของคุณ ดูสิ ดูสิ คุณดีกว่า...

125
00:18:12,030 --> 00:18:18,950
เด็กอยู่ที่ไหน? ให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันจะมาปักกิ่งเพื่อมอบให้ลูกสาวของฉัน

126
00:18:18,950 --> 00:18:24,230
หาข้าวสักชามไว้กินแล้วหาเงินเลี้ยงชีพมากกว่า 800 รายการ คุณรับเงินแล้วกลับไปที่ชนบทเพื่อช่วยคุณ
หลายครอบครัว

127
00:18:24,230 --> 00:18:31,230
ฮาเหลียง ฉันเป็นคนใจดี แต่นั่นไม่ใช่กรณีนี้

128
00:18:31,230 --> 00:18:38,210
ลูกชายของฉันโตหมดแล้ว ถ้าคุณไม่สามารถบอกความเจ็บปวดให้ฉันได้ ฉันก็จะไป ฉันยังไม่อยากแต่งงานกับคุณ
หญิง

129
00:18:38,210 --> 00:18:44,030
ตอนนี้ฉันอายุสิบสามแล้ว ฉันก็มีลูกที่ต้องดูแลแล้ว

130
00:18:44,030 --> 00:18:50,900
แล้วฉันก็ต้องหาครอบครัวที่ดี นั่นไม่ใช่ครอบครัวที่ดีเหรอ? ฉันสามารถปกป้องผู้จับคู่นี้ได้หรือไม่?
ไม่ใช่แค่รองเท้าคู่เดียวเท่านั้น

131
00:18:50,900 --> 00:18:57,700
เงิน? คุณบอกว่าทั้งสองครอบครัวยากจน งานของฉันจะไม่สูญเปล่าหรือ? ไม่

132
00:18:57,700 --> 00:19:04,560
ให้ลูกสาวของฉันเป็นสาวน้อย คุณรู้ไหมว่าทำไมคุณถึงยากจน?

133
00:19:04,560 --> 00:19:11,320
อา คุณมีจิตใจสกปรกเช่นนี้ ฉันจะสาบานพิษร้ายกับคุณตอนนี้ ฉันจะปล่อยให้แฟนของฉัน
ผู้หญิงทำ

134
00:19:11,320 --> 00:19:18,180
เอาน่า เด็กน้อย ฉันไม่ได้ถูกเลี้ยงดูมาโดยผู้คน ฉันถูกหินกระแทกและกระโดดออกมา
ฉันออกไปขอให้รถชนฉันจนตาย ฉันถูกฟ้าผ่าและเสียชีวิตจากท้องฟ้า

135
00:19:18,180 --> 00:19:19,180
ฉัน

136
00:19:19,260 --> 00:19:22,360
ถ้าขี้ของฉันตกลงไปในหลุมแล้วจมน้ำตาย มันจะได้ผลไหม?

137
00:19:23,220 --> 00:19:24,220
โอเค ไปหรือเปล่า?

138
00:19:27,760 --> 00:19:28,760
ไปหรือไม่ไป?

139
00:19:40,300 --> 00:19:42,860
พ่อฉันจะไม่แต่งงานกับใครเลย

140
00:19:45,080 --> 00:19:48,660
ลูกของฉันคุณจะอดตายไปพร้อมกับฉัน

141
00:19:58,830 --> 00:20:05,690
อย่าบอกนะว่าคนนี้ขึ้นอยู่กับเสื้อผ้าและคนของเขา
พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนแม่และลูกของเขา

142
00:20:05,690 --> 00:20:12,690
ฉันไม่สนใจ ฉันต้องสอนมารยาทบ้าง อย่าเป็นนายพล..

143
00:20:12,690 --> 00:20:19,490
เอาล่ะ ให้ผู้คนหัวเราะ เรารู้. เรารู้. ฉันจะสอนวิธีการเรียนรู้ ได้โปรด
มันยากที่จะมา

144
00:20:19,490 --> 00:20:26,230
เอาล่ะขาซ้ายขายแล้ว ขาขวามีราคาแพง บอกว่าขาซ้าย.

145
00:20:26,230 --> 00:20:27,990
ขายขาขวาแพงครับ

146
00:20:29,260 --> 00:20:36,120
ขาซ้ายของชายชราขายไปแล้ว ขาขวามีราคาแพง ขาซ้ายของชายชราขายไปแล้ว ขาขวามีราคาแพง

147
00:20:36,120 --> 00:20:42,700
อาจารย์ มานี่มา เจ้าหมา มานี่ ขอดูขาหน้าขายหน่อยสิ

148
00:20:42,700 --> 00:20:48,500
ขาหลังมีราคาแพง นายเป็นสุนัขจริงๆ คนสามารถแยกขาหน้าและขาหลังได้

149
00:20:48,500 --> 00:20:55,260
ชุนซุยเล่อ ชุนซุยเล่อ ทำไมเราไม่แต่งงานกันล่ะ?

150
00:20:55,260 --> 00:20:56,660
ใช่แล้ว คุณยังสามารถมีสมองได้

151
00:21:04,940 --> 00:21:11,900
ส่วนลดก่อนขาย ส่วนลดหลังการขาย มาสเตอร์ราคาแพง ส่วนลดก่อนขาย ส่วนลดหลังการขาย

152
00:21:11,900 --> 00:21:13,420
ฯพณฯ

153
00:21:13,420 --> 00:21:24,260
แป้ง

154
00:21:24,260 --> 00:21:30,600
กงกง กงกงแปง เรื่องที่คุณมอบหมายให้เจ้าหน้าที่จัดการก็คลี่คลายแล้ว ฉันอยากจะขอให้คุณเห็นฉัน
รายบุคคล

155
00:21:30,600 --> 00:21:33,380
โทรหาฉันหน่อย หลิว มาซี่

156
00:21:37,390 --> 00:21:44,070
คุณปัง คุณจีเซียง ฉันจำเขาได้แต่ฉันจำคุณไม่ได้

157
00:21:44,070 --> 00:21:51,070
คุณพาเขามาที่นี่เพื่ออะไร? เขารับผิดชอบทุกอย่างที่นายขอให้ฉันทำเพื่อตามหาภรรยาของฉัน
คนตัวเล็กก็มีความสุข

158
00:21:51,070 --> 00:21:57,490
ดังนั้นเมื่อต้องทำสิ่งต่างๆ ให้กับชายชรา เจ้าตัวเล็กคนนี้ก็พูดได้ค่อนข้างดี

159
00:21:57,490 --> 00:22:04,370
ฟังนะ เมื่อไหร่เราจะพาเขามาที่นี่? มาดูรอบๆ.. อย่าเพิ่งไปที่นี่
รอให้คุณหาสถานที่ก่อน

160
00:22:04,370 --> 00:22:06,270
เอาล่ะ เจอกันก่อน

161
00:22:07,070 --> 00:22:10,250
แล้วเราจะชวนเขาไปที่โรงน้ำชา Jade Cai และนัดบอดที่นั่นล่ะ?

162
00:22:10,250 --> 00:22:22,170
ใช่

163
00:22:22,170 --> 00:22:29,130
คุณอ่าคุณกำลังมา ช้า. ช้า. คุณคิดว่าฉันจะมาได้ไหม?

164
00:22:29,130 --> 00:22:35,390
ฉันเดาว่าเจ้าของร้านของคุณมีธุรกิจอยู่แล้วและไม่สามารถขายทั้งสองสิ่งนี้ได้
วัน

165
00:22:36,040 --> 00:22:41,420
คุณระมัดระวังมาก มาเข้าบ้านกัดเสื้อผ้ากันดีกว่า

166
00:22:41,420 --> 00:22:44,560
ตกลง

167
00:22:44,560 --> 00:22:48,820
สอง

168
00:22:48,820 --> 00:22:56,720
บิต

169
00:22:56,860 --> 00:23:03,860
นายคนที่สามจะมาที่ประตูทันทีและไปหานายคนที่สอง

170
00:23:09,580 --> 00:23:14,260
จากนั้นปล่อยให้แห้งก่อนแล้วลองดูสิ่งนี้ มาพูดถึงเรื่องนี้กันทีหลัง

171
00:23:14,260 --> 00:23:20,420
ของเรา

172
00:23:20,420 --> 00:23:22,620
นี้

173
00:23:22,620 --> 00:23:34,940
สอง

174
00:23:34,940 --> 00:23:37,160
เงินมาจากไหน?

175
00:23:38,280 --> 00:23:45,200
สำหรับลูกสาวเฒ่าเช่นนี้ ฉันจะให้เงินสิบตำลึงแก่คุณเพื่อใช้ในพิธีกรรมในเตาเผาที่คุณขาย

176
00:23:45,200 --> 00:23:48,200
แต่แค่หนึ่ง สอง แปดพัน คุณจะพอใจกับมันไหม?

177
00:23:48,200 --> 00:23:54,280
แล้วมันเพื่อใครล่ะ?

178
00:23:54,280 --> 00:23:58,420
ฉันแน่ใจว่าคุณจะมีความสุขเมื่อฉันบอกคุณ

179
00:23:58,420 --> 00:24:05,180
ผจก.แป้ง

180
00:24:05,180 --> 00:24:07,420
ได้ยิน

181
00:24:08,400 --> 00:24:15,140
ในวังที่ถวายพระพุทธองค์เก่าแก่ ครอบครัวของแกรนด์ดุ๊กมีน้ำส้มสายชูขวดใหญ่
อา เขาแก่แล้ว

182
00:24:15,140 --> 00:24:21,860
ตั้งแต่สมัยโบราณเขาควรมอบลูกสาวให้กับขันทีในฐานะชายชรา

183
00:24:21,860 --> 00:24:28,840
พระพุทธเจ้า บอกฉันที ออกไป ฉันขอโทษ คุณขายลูกสาวของคุณ บอกฉันที

184
00:24:28,840 --> 00:24:34,780
ฉันไม่เสียใจ คุณยังต้องคิดเกี่ยวกับมัน รอจนกระทั่งผู้หญิงคนนี้ผ่านประตูเข้ามา

185
00:24:35,850 --> 00:24:40,930
การกินของอร่อยจากภูเขาและทะเลและสวมผ้าไหมและผ้าซาติน หลายคนจะต้องตาย

186
00:24:40,930 --> 00:24:47,870
ขอแค่เงินสิบตำลึง ทำไมคุณถึงแก่มาก?

187
00:24:47,870 --> 00:24:54,810
แต่คุณทั้งหมู่บ้านต่างก็ทำงานร่วมกัน ถ้าคุณสามารถรวมกันได้หลายสิบตำลึง มาเลย โปรดอย่าลังเลที่จะทำเช่นนั้น
ฉันเข้าใจข้างใน

188
00:24:54,810 --> 00:25:01,810
อ่า ฮาร์ดแวร์และพื้นผิวสีขาวไม่สามารถแลกเปลี่ยนกับเด็กหนึ่งขวบครึ่งได้หรือ? แล้วฉันต้อง

189
00:25:01,810 --> 00:25:03,270
พูดคุยกับลูกสาวของฉัน

190
00:25:14,120 --> 00:25:21,080
ไม่มีสถานที่ดังกล่าวในหมู่บ้านนี้ ฉันพลาดสิ่งที่ดี คุณไม่สามารถตำหนิฉันได้ ไปที่นั่นอย่างรวดเร็ว

191
00:25:21,080 --> 00:25:27,780
ฉันจะกลับไป โอเค ฉันจะรอคุณ

192
00:25:27,780 --> 00:25:33,940
โอเค ดูสิ คุณอยู่ที่นี่ใช่ไหม?

193
00:25:33,940 --> 00:25:40,760
มันยากจริงๆ สิ่งที่คุณซื้อครั้งนี้ไม่เล็ก มันจะใหญ่ขึ้นได้อย่างไร?
ไปด้วยนะ

194
00:25:40,760 --> 00:25:41,860
เพียงรับชิ้นส่วนของหยวนเปา

195
00:25:44,030 --> 00:25:50,710
ฉันพูดว่าเกิดอะไรขึ้นในชนบทนี้? ใครขายคนหรือผู้หญิงแบบนี้บ้างคะ?
รู้

196
00:25:50,710 --> 00:25:57,070
อ่า ฉันจะพูดอะไรได้อีกล่ะ? แม้แต่สุนัขยังต้องหลบหนี ในเมืองปักกิ่งหนิวหม่า
ลูกชายคุณ

197
00:25:57,070 --> 00:26:03,950
แต่มีพลังที่แข็งแกร่งจริงๆ ฉันเป็นมืออาชีพที่จะเอาชนะพลังนี้ อย่าเพิ่งพูดอย่างนั้น
ฉันต้องการ

198
00:26:03,950 --> 00:26:07,370
ไม่ว่ายังไงเขาก็อาจจะไม่สามารถหาผู้ซื้อได้

199
00:26:08,890 --> 00:26:15,770
ท่านอาจารย์คนที่สอง เขาบอกว่าผัดนี้เป็นสำเนียงอังกฤษแท้ๆ ที่เขาแกล้งทำเป็นว่ามีอยู่
อยากเล่น

200
00:26:15,770 --> 00:26:22,770
พูดตามตรงฉันไม่ได้ดูกลิ่นของคุณ ฉันเชื่อในกลิ่นนี้
โคลน

201
00:26:22,770 --> 00:26:29,590
ไม่มีปัญหากับการทาสี แม้แต่กลิ่นก็ยังต้องขนมาจากข้างนอก ต้องใช้เงินเท่าไหร่ในการพกพาไปข้างนอก?
เก็บไว้

202
00:26:29,590 --> 00:26:36,150
ในสมัยราชวงศ์ชิง มีภูเขาทองคำ ภูเขาเงิน และดอกไม้ ฉันไม่สามารถทำมันให้เสร็จได้

203
00:26:36,150 --> 00:26:39,110
ฉันยังต้องทำบางอย่างให้คุณ Silver Head

204
00:26:45,100 --> 00:26:50,960
นาฬิกาพกเรือนเล็กๆ ที่น่ารักจริงๆ! ฟัง ฟัง แคร็ก แคร็ก เศษผ้า รอบๆ
รอบ

205
00:26:50,960 --> 00:26:57,700
ฉันพูดจริงๆ

206
00:26:57,700 --> 00:27:04,420
ราคาเท่าไหร่คะ? ไม่ต้องพูดถึงเงินห้าตำลึง คุณรักมัน. เอามันออกไป.
เก็บไว้เล่นๆนะครับ

207
00:27:04,420 --> 00:27:11,300
เมื่อคุณสนุกมากพอและไม่ชอบมันอีกต่อไป ให้เงินฉันแล้วจ่ายคืนให้ฉันและคุณ
ให้ฉันพูดแบบนี้นะไอ้เจ้าถิ่น

208
00:27:11,300 --> 00:27:12,900
มรดกตกทอด

209
00:27:14,800 --> 00:27:20,400
เรามีความสนุกสนานจากต่างประเทศในร่างกายของเรามากแค่ไหน?
ความหมาย

210
00:27:20,400 --> 00:27:25,660
แค่บอกว่ามันอยู่กับคุณ กลิ่นต่างชาติ สำนวนต่างประเทศ

211
00:27:25,660 --> 00:27:32,580
ผ้าไหมต่างชาติกระปุกใหญ่และน้ำตกต่างชาติก็พอใช่ไหม? รอ รอ ไม่ คุณต้องบอกใครสักคน

212
00:27:32,580 --> 00:27:39,560
สินค้าจากต่างประเทศนี้สวยงามมาก แค่เอามันไปจากฉัน สวมเสื้อคลุมยาวผ้าหยาบ
หัวปูหอมๆออกประตูนี้แล้ว มันคือใคร?

213
00:27:39,560 --> 00:27:42,200
มาขี่รถกับฉันสิ ฉันยังคงเป็นเศษเสี้ยวหนึ่ง

214
00:27:42,990 --> 00:27:48,750
เรื่องใหญ่ของเราจะดีกว่าถ้าเราสวมใส่มัน ใช่ใช่ใช่ใช่ คุณไม่ว่าง
ไปข้างหน้า

215
00:27:48,750 --> 00:27:54,950
นั่นคือสิ่งที่อาจารย์คนที่สองพูด ฉันจะปล่อยให้คุณและพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ในอีกสองวัน

216
00:27:54,950 --> 00:27:58,630
โอเค โอเค อีกสองวันค่อยคุยกัน

217
00:28:12,680 --> 00:28:19,200
อาจารย์คนที่สอง คุณอยู่ที่นี่ กรุณาเงียบที่นี่ ไม่จำเป็น.

218
00:28:19,200 --> 00:28:25,500
เทชา ฉันผ่านไปแล้วแวะมาหาคุณ

219
00:28:25,500 --> 00:28:32,360
โรงงานของคุณเปิดแล้ว

220
00:28:32,360 --> 00:28:39,300
หากมีเวลาก็ลองเข้าไปดูดูครับ เครื่องหมุนแล้วผ้าขาวลื่น

221
00:28:39,300 --> 00:28:40,700
ไหลออกมาเหมือนน้ำ

222
00:28:41,770 --> 00:28:48,750
ดูสิ ดูคุณสิ แล้วฉันไม่เคยเห็นคุณเลย อาจารย์คนที่สอง คุณได้รับอะไร?

223
00:28:48,750 --> 00:28:55,290
ใช้เงินไปหมดแล้วใช่ไหม? มันก็เหมือนกับน้ำ มันหายไปหมดแล้ว คุณกำลังทำมันตอนนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก
เอวก็หนาขึ้น

224
00:28:55,290 --> 00:29:02,230
นั่นคือสิ่งที่คนตัวเล็กคิด เงินที่ฉันได้รับอยู่ที่ไหน?

225
00:29:02,230 --> 00:29:08,110
มีการเปิดโรงงานอีกแห่งหนึ่ง นั่นคือโรงงานไม้ขีด ซึ่งก็คือสถานที่ของหยางซู

226
00:29:11,780 --> 00:29:18,720
คุณคิดว่าคนนี้อยากรวยเหรอ? เงินกำลังคลุมศีรษะของเขาในขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า
ถ้าหยุดไม่ได้ก็ถือว่าโชคร้าย

227
00:29:18,720 --> 00:29:25,400
คุณกำลังทำอะไร? คุณไม่มีความสนใจที่จะนำเงินมาวางบนปลายนิ้วของคุณเมื่อถึงเวลา
นายคนที่สองหลุดลอยไป

228
00:29:25,400 --> 00:29:32,340
คุณเล่นเป็นครอบครัว แต่หงหยุนเป็นหัวหน้าครอบครัว

229
00:29:32,340 --> 00:29:38,300
ฉันมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่อยากจะคุยกับคุณ

230
00:29:39,860 --> 00:29:46,800
ก่อนอื่นคุณสามารถใช้เงินครึ่งส่านสำหรับห้องในลานบ้านนี้เพื่อเปิดโรงน้ำชาได้หรือไม่?
ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้ให้เขาก่อน

231
00:29:46,800 --> 00:29:53,440
เอาน่า คุณต้องเติมเต็มฉันแบบนี้

232
00:29:53,440 --> 00:30:00,060
ส่วนราคาบ้านด้านหน้าสามารถปรึกษาค่าเช่าบ้านหลังบ้านกับนักบัญชีได้

233
00:30:00,060 --> 00:30:06,960
ฉันจะให้คุณเพิ่มห้าตำลึงต่อเดือน หลักฐานคือคุณต้องอยู่ใน Dan Fenghuo ของฉัน
ฟืน

234
00:30:06,960 --> 00:30:07,960
เข้าโรงงาน

235
00:30:11,909 --> 00:30:18,810
หนึ่งหุ้นราคาเท่าไร? เงินสิบตำลึง. จะมีการจ่ายเงินปันผลในช่วงปลายปี มากดแชร์กัน

236
00:30:18,810 --> 00:30:24,790
ถ้าแบ่งปันผลไม่ได้ผล การต่อสู้ก็ไร้ประโยชน์ ถ้าขาดทุนก็ยอมครับ

237
00:30:24,790 --> 00:30:30,210
แล้วผมจะซื้อหุ้น.

238
00:30:30,210 --> 00:30:34,330
คุณมุ่งมั่นที่จะต่อสู้หรือไม่?

239
00:30:39,969 --> 00:30:46,810
แม้ว่าเขาจะจ่ายเงินทั้งหมด แต่เขาก็ยังจะไม่แขวนคอตัวเอง ใช้ได้. จากนั้นเขาก็สามารถทำได้แม้ว่าเขาจะไม่ได้แขวนคอตัวเองก็ตาม
ตายไปแล้วครึ่งหนึ่งครับอาจารย์

240
00:30:46,810 --> 00:30:53,610
สาวน้อย เงินหนึ่งร้อยตำลึง ฉันจะถือว่าครอบครัวนี้เป็นของฉันและรวบรวมพวกเขาทั้งหมดเข้าด้วยกัน
ยังไม่เพียงพอ

241
00:30:53,610 --> 00:30:59,930
ไม่หรอก ไม่เป็นไร ฉันไม่มีเวลาช่วยคุณ ปรมาจารย์คนที่สองที่น่าสงสาร

242
00:30:59,930 --> 00:31:06,270
ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับมัน ฉันต้องรีบไปรับมัน ใช่ใช่ใช่

243
00:31:17,100 --> 00:31:24,020
มันมีพิษชนิดใดปกคลุมโรงงานที่พังทลายเช่นนี้? ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท้องฟ้าสูงแค่ไหนและโลกหนาแค่ไหน
หวงเจิ้งกวน

244
00:31:24,020 --> 00:31:30,900
นี่จะเป็นโชคร้าย คุณ Huang ไม่มีผู้ชายตัวใหญ่ขนาดนี้ในบาร์แห่งนี้

245
00:31:30,900 --> 00:31:37,460
คุณกำลังเจ็บปวด มาเลย เข้ามาขอให้ฉันชงชาให้คุณ มาเลย มาเลย
มาที่ร้านหวางบอกฉัน

246
00:31:37,460 --> 00:31:43,560
นับคำหรือไม่? พวกเขานับ อ่า นั่นชามอยู่ไหนในครัวล่ะ?

247
00:31:46,030 --> 00:31:52,970
อย่าพูดถึงมัน Yang Bing เป็นคนสร้างความยุ่งยากเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันไม่รู้.
มันไปไหน?

248
00:31:52,970 --> 00:31:59,490
ตามความปรารถนาของคุณฉันไม่สามารถกินมันและเอามันมาทาหน้าได้ แล้วฉันจะตามหามันให้คุณ

249
00:31:59,490 --> 00:32:06,390
ฉันหามันไม่เจอ ทำไมฉันหามันไม่เจอ? ฉันหามันไม่เจอ ฉันหามันไม่เจอ กรุณามีน้ำใจ. ตกลง. ตกลง.

250
00:32:06,390 --> 00:32:07,390
เลอ ลี่ เบียน ครับ

251
00:32:17,830 --> 00:32:22,370
มันเป็นเพียงเรื่องเร่งด่วนเท่านั้น คุณใช้เวลาครึ่งวัน

252
00:32:22,370 --> 00:32:33,770
อะไร

253
00:32:33,770 --> 00:32:40,690
เด็กผู้หญิงในชนบทต้องการน้ำมันสองร้อยสองเมตรต่อฟิล์มหนึ่งแผ่น เด็กสาวจากชนบทคนนี้ต้องการน้ำมันสองร้อยสองเมตร
เธอดูหล่อ

254
00:32:40,690 --> 00:32:45,530
เมื่อถึงเวลา พาเธอไปที่บ้านของคุณและแต่งตัวเธอและฝึกเธอสักหน่อย

255
00:32:46,240 --> 00:32:47,580
นอกจากนี้ความกตัญญูยังนำไปสู่กฎเกณฑ์

256
00:32:48,680 --> 00:32:51,420
บอกเลยว่าอยากเจอคนตลอด

257
00:32:52,580 --> 00:32:58,560
ฉันไม่ต้องการผู้ไม่มีโชคชะตาและไม่มีโล่ ฉันไม่ต้องการผู้ที่มีเนื้อและเลือด พวกมันไม่อยู่ในผีตัวใหญ่ในเวลาพลบค่ำ
อย่า.

258
00:32:59,260 --> 00:33:06,000
ไม่ต้องกังวล มันไม่เป็นไร ถ้าผิดก็จะแย่ ไอ้บ้า อย่าถูเอวนะ
ใช่ ใช่ ใช่

259
00:33:06,820 --> 00:33:12,400
หัวหน้า ดูสิ ฉันจะโทรหาพวกเขาตอนนี้เลย เพื่อให้คุณตรวจดูได้
ดู. มาเล่นกันเถอะ

260
00:33:35,080 --> 00:33:41,080
มีไว้เพื่ออะไร? เรื่องนี้มา มา มา

261
00:33:41,080 --> 00:33:48,080
ถึงนายแป้ง

262
00:33:48,080 --> 00:33:49,420
กรุณาคุกเข่าลงคนเดียว

263
00:33:49,420 --> 00:33:56,380
ยก

264
00:33:56,380 --> 00:34:00,340
เงยหน้าขึ้น ให้ฉันดู. เงยหน้าขึ้น

265
00:34:19,979 --> 00:34:23,380
อย่าวิตกกังวล อย่าวิตกกังวล

266
00:34:43,560 --> 00:34:45,699
ส่งส่งส่ง

267
00:35:27,530 --> 00:35:34,290
เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? สิ่งที่ดี. ยินดีด้วย. คุณได้อันใหญ่

268
00:35:34,290 --> 00:35:35,190
เด็กอ้วน

269
00:35:35,190 --> 00:35:42,210
ฟัง

270
00:35:42,210 --> 00:35:48,810
ของฉันถูกต้อง ถ้าไม่ใช่สำหรับฉันคุณก็จะมีลูกชาย ถ้าไม่ใช่สำหรับคุณ สิ่งนี้ก็จะไม่อยู่กับคุณ
มีอะไรบางอย่าง

271
00:35:48,810 --> 00:35:55,690
ฉันหนาวและสับสนมาก ฉันหมายถึง ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน ฉันจะแบ่งหนังสือและมอบให้คุณ
คุณสามารถมีลูกชายได้ไหม

272
00:35:55,690 --> 00:36:02,470
ลูกหรือคุณ หมิงเหมย ใช่ไหม? คุณไม่กลัวว่าฉันมีลูกชายคนเดียวเหรอ? มันไม่แย่เหรอ?
ไปและหยุดพูดเรื่องไร้สาระ ไปดูสิ

273
00:36:02,470 --> 00:36:06,370
ไปวันนี้

274
00:36:06,370 --> 00:36:13,190
คุณรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้แต่งงานกับภรรยาใหม่

275
00:36:13,190 --> 00:36:19,150
ฉันควรทำอย่างไรหากฉันเป็นเด็กมาตลอดชีวิต? มันจะต้องเป็นเช่นนั้นจริงๆ

276
00:36:19,150 --> 00:36:22,050
เด็กข้าวคนนี้ดูไม่เป็นเช่นนั้น

277
00:36:23,500 --> 00:36:30,380
พลิกโต๊ะที่สิบ หนึ่งโต๊ะ สามสิบสอง สามแปด ยี่สิบสี่สี่สี่หนึ่งสิบสอง
เก่า

278
00:36:30,380 --> 00:36:37,340
อาจารย์ อย่านับเก้าสิบเจ็ดแผ่นนั้นนะ สิ่งที่ฉันกำลังพูดถึงคือ เอ่อ มีบางอย่างอยู่ในห้องนั้น
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นใช่ไหม?

279
00:36:37,340 --> 00:36:43,820
พี่ชายมีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะ เจ้านายคือวิญญาณสีทอง มีสาวดอกไม้สีเหลืองอยู่ในบ้าน

280
00:36:43,820 --> 00:36:48,500
สิ่งที่ฉันพูดคือ อ่า ในบ้าน คุณควรจะมีความสุข

281
00:36:57,870 --> 00:37:04,810
อย่าโกรธเลย กลับไปอีกครั้ง มานี่ เซินซี กู่ ฉันจะบอกคุณ. ใช่.
ไม่ ไม่ใช่เพราะวันนี้เป็นวันที่มีความสุข

282
00:37:04,810 --> 00:37:08,790
อ่า ฉันจะไล่เธอออกแล้วปล่อยให้แม่เขาวิ่งเล่น

283
00:37:37,360 --> 00:37:42,880
คุณพูดอะไรบ้า? กลับมา. กลับมา. กลับมา. มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
กวี

284
00:37:42,880 --> 00:37:48,340
ไปนอนแล้วรอฉันไป

285
00:38:22,090 --> 00:38:23,710
ทำไมพวกเขาถึงยอมจำนนและอ่อนแอขนาดนี้?

286
00:38:26,210 --> 00:38:27,890
ทำไมคุณถึงดูดีขนาดนี้?

287
00:38:29,390 --> 00:38:30,810
ทำไมมันสวยงามมาก?

288
00:38:32,030 --> 00:38:33,470
ทำไมคุณถึงดูดีขนาดนี้?

289
00:38:38,170 --> 00:38:39,670
ทำไมมันสวยงามมาก?

290
00:38:42,570 --> 00:38:43,570
คุณกำลังทำอะไร?

291
00:38:44,050 --> 00:38:45,090
ไม่มีความสุขเหรอ?

292
00:38:46,610 --> 00:38:48,090
คุณยังเสียใจที่ต้องแต่งงานกับฉันไหม?

293
00:39:07,530 --> 00:39:08,530
ขอบคุณทุกคน

294
00:39:46,920 --> 00:39:47,920
มาเลย

295
00:40:43,460 --> 00:40:49,160
ฉันไม่มีความคิด คุณไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย

296
00:40:49,160 --> 00:40:54,240
เหนื่อย

297
00:41:10,030 --> 00:41:16,730
ฉันเห็นว่าทำไมคุณไม่สามารถให้กำลังใจได้ มันไม่สบายใจ มันไม่สบายใจ ฟัง.
ฉันที่ดี

298
00:41:16,730 --> 00:41:23,050
ฉันแค่คิดถึงเจ้านายคนที่สี่ของฉันคุณพูด

299
00:41:23,050 --> 00:41:28,750
ผ่านไปสามปีในพริบตา ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?

300
00:41:28,750 --> 00:41:34,710
มั่นใจได้เลย

301
00:41:34,710 --> 00:41:40,720
ปาจีเหรินมีความสำเร็จเป็นของตัวเอง ลูกชายคนโต

302
00:41:40,720 --> 00:41:42,760
ใช้ชีวิตให้ดีและใช้ชีวิตให้ดี

303
00:41:47,500 --> 00:41:54,180
ฉันยังกังวลอยู่นิดหน่อย ทำไมไม่คิดว่าเขารู้ความรู้สึกของเรา?

304
00:41:55,140 --> 00:42:00,640
หากคุณมีชีวิตที่ดี คุณจะได้รับจดหมายแจ้งว่าคุณปลอดภัย

305
00:42:02,540 --> 00:42:06,100
เมื่อถึงเวลารับจดหมาย เขาก็จะได้รับมันตามธรรมชาติ

306
00:42:10,490 --> 00:42:17,470
รู้ได้อย่างไรว่าลูกชายคนโตสบายดี? เราคงบอกเขากลับไปนานแล้ว
ลมรายงานผลไม้

307
00:42:17,470 --> 00:42:23,930
แน่นอนว่าฉันไม่ได้ทำผิด คุณสองคนคิดเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว มีเรื่องจะคุยด้วย
สองบิต

308
00:42:23,930 --> 00:42:30,890
นั่งลงก่อนแล้วดื่มชาหนึ่งชาม อย่าโกรธคุณเลย คุณสมรู้ร่วมคิดกับพวกเขามานานแล้ว คุณสองคนก็เหมือนกัน
มาเป็นปาร์ตี้กับเราสิ

309
00:42:30,890 --> 00:42:37,870
เอาน่า ฉันมีการโจมตีเจ้านายคนที่สองของเจ้าของร้าน Wang อีกแล้วใช่ไหม?

310
00:42:37,870 --> 00:42:44,400
คุณจับพวกเราได้อย่างไร? จะให้พวกเรากลับยังไงล่ะ? เราไม่ได้
มันไม่ใช่บาปเหรอ? สิ่งที่คุณต้องการตรงนั้นค่อนข้างสวยงาม

311
00:42:44,400 --> 00:42:48,540
ผิดหรือไม่พี่น้องเราจึงตัดสินใจลาออก

312
00:42:48,540 --> 00:42:55,420
บ้านหลังใหญ่หลังใหญ่ที่คุณถืออยู่มีอายุเพียงร้อยปีเท่านั้น

313
00:42:55,420 --> 00:42:57,040
ราชวงศ์ชิงสิ้นสุดลงแล้ว

314
00:43:10,380 --> 00:43:11,400
เขียนกฎหมายภายในประเทศ

315
00:44:53,160 --> 00:45:00,000
คุณคิดว่าฉันไร้สาระไปหน่อยเหรอ? คุณจงใจตะโกนว่าฉันไม่ใช่

316
00:45:00,000 --> 00:45:05,840
ไม่เป็นไร. คุณมองอะไรอยู่ ขันที?

